Fascisme: Hoe staat het Kapitalisme en Socialisme er tegenover Deel 2

Werkgroep Socialisme of Kapitalisme

Overal in het Westen zien we het fascisme weer de kop opsteken.

In Canada kreeg de fascist Yaroslav Hunka een staande ovatie in het parlement: ''Nazi-veteraan (98) krijgt staande ovatie in Canadees parlement''

Overal waar de fascisten openlijk, met hakenkruizen en al, naar buiten treden wordt ze niets in de weg gelegd.

De kleinzoon van een Nazi, Mark Rutte, die zijn neo-Nazi symphatien niet onder stoelen of banken steekt, mag secretaris van de NAVO spelen als opvolger van andere (oud) Nazies. 

En last but not least financiert het hele Westen met geld, wapens en adviseurs het fascistische staatsgreep regime van Oekraine in hun strijd tegen Rusland.

Dit om maar een paar van de vele voorbeelden te  noemen.

Wat is Fascisme?

Fascisme is de meest gewelddadige fase van het kapitalisme. 

Georgi Dimitroff, een prominent antifascist beschreef fascisme als "de openlijke terroristische dictatuur van de meest reactionaire, meest chauvinistische en meest imperialistische elementen van het financiële kapitaal."

Fascisme zien we niet alleen steeds opnieuw opkomen in de kapitalistische landen, maar ook in verschillende vormen.

In landen als Nederland wordt door de maatregelen de basis gelegd voor het fascisme, maar is (nog) niet fascistisch te noemen.

Hoe we ook over de socialistische landen denken, fascisme zien we daar niet terug maar wordt tot de grond bestreden.

Door het kapitalistische economische systeem waarin de productie en distributie van goederen en diensten grotendeels in particuliere handen zijn en alles gericht is op winst worden alle middelen gebruikt om de winsten veilig te stellen over de ruggen van de arbeiders. 

In tijden van ernstige economische crisis of maatschappelijke onrust, zullen de meest machtigen en rijken binnen de samenleving (het financiële kapitaal) hun macht, geld en hun maatschappelijke positie misbruiken door de burgerlijke democratie te ondermijnen en autoritaire middelen te gebruiken in een poging hun positie en hun kapitaal te beschermen.

Dimitroff legde uit dat de heersende kapitalistische klasse fascisme als wapen gebruiken wanneer ze zich bedreigd voelen door arbeidersbewegingen of socialistische revoluties. 

Vergelijk het maar met een dief die een wapen (een pistool) koopt, de dief is bij wijze van spreken de kapitalist of staat symbool voor het kapitalisme als systeem, het wapen, het pistool staat symbool voor het fascisme wat de dief kan en zal gebruiken als hij zich daartoe genoodzaakt voelt en zo moeten we het fascisme ook zien als een onmisbaar deel van het kapitalisme. 

Fascisten zijn marionetten van de kapitalistische heersende klasse. 

Het was bijvoorbeeld dankzij de ondersteuning van westerse industriëlen dat Hitler aan de macht kon komen en Hitler kreeg volop steun om zijn oorlog voor te bereiden tegen de Sovjet-Unie. 

Zo financieerde de machtige Rothschild familie (die zichzelf Joods noemt), het bouwen van concentratiekampen.

Na de tweede wereldoorlog rekruteerden de Amerikaanse elite vele voormalige nazi's om ze te gebruiken in de zogenaamde strijd tegen het communisme, verschillende prominente fascisten zijn hebben ook belangrijke posities gekregen o.a. bij de NAVO.

Kenmerken van het fascisme zoals Dimitroff ze beschreef (belangrijk is wel dit in de context van die tijd te zien) en waar bv. Nazi-Duitslaand aan voldeed:

– Geen vrijheid van meningsuiting en pers

– Geen verkiezingen.

- Geen politieke organisaties en vakbonden alleen de door de staat erkende.

- Nationaal Chauvinisme: Een intense vorm van nationalisme waarbij de eigen natie als superieur wordt beschouwd.

- Onderdrukking van Oppositie: Het gebruik van geweld en intimidatie om politieke tegenstanders het zwijgen op te leggen.

- Propaganda: Grootschalige verspreiding van propaganda om de massa te manipuleren en te controleren.

We zien deze maatregelen nu in alle openheid terug in Oekraine, waar oud fascisten geeerd worden met onder meer straatnamen.

Historische voorbeelden van fascistische regimes zijn onder andere wat we al beschreven nazi-Duitsland onder Adolf Hitler en het fascistische Italië onder Benito Mussolini. 

Beide regimes kwamen aan de macht met steun van industriëlen en grote bedrijven die bang waren voor socialistische revoluties en arbeidersopstanden.

Het fascisme uit de 2e wereldoorlog is ondertussen al lang geperfectioneerd en wordt tegenwoordig op een sluwe manier toegepast en soms ook op een openlijke manier. 

Israel is een heel openlijke variant van het fascisme zoals het zich op dit moment manifesteert met veel overeenkomsten ten opzichte van Nazi Duisland. 

Verder is op dit moment het VS militarisme in feite het nieuwe fascisme waarbij men dmv. proxyoorlogen, sancties en dergelijke praktijken probeert socialistische en onafhankelijke landen onder de knoet te houden en dat gaat op dit moment zonder concentratiekampen en openlijk verbieden van linkse stromingen.

In sommige landen is dat overigens wel het geval zoals in Oekraïne en bv. Zuid-Korea waar mensen revolutionairen in de gevangenis komen omdat ze communist zijn. 

Sociale netwerken en psychologische oorlogsvoering

Het fascisme weet in de huidige tijd gebruik te maken van sociale media, denk maar aan de censuur die op steeds meer vlakken wordt toegepast en het feit dat geweld, haat, fascisme openlijk worden getolereerd en zelfs worden gesteund.

Denk ook aan de gigantische hoeveelheid propaganda die op ons wordt uitgestort om misdaden van de heersende elite goed te praten en aan te moedigen. 

Al jarenlang zien we in Amerikaanse films dat vrijheidstrijders afgeschilderd worden als terroristen de aanvallers die de meest gruwelijke misdaden begaan als helden worden beschreven.

Het dodelijk model dat het kapitalisme in deze nieuwe fase versterkt, wordt gruwelijk weerspiegeld in de zionistische en fascistische genocide in Gaza en dat leidde tot een “as van verzet” die solidair strijdt met het volk van Palestina.

Dag na dag verzet het Palestijnse volk zich, gesteund door banden van internationale solidariteit, tegen het fascistische regime dat probeert hun waardigheid te verpletteren en hun bestaan uit te wissen. 

Dat regime wordt belichaamd door de figuur van de zionistische premier Benjamin Netanyahu, door velen de nieuwe Hitler genoemd.

Dat zal niemand verbazen al je beseft dat (opnieuw) de Rothschilds al voor de 2e ereldoorlog met Hitler overlegden hoe Palestina van de Palestijnen gestolen kon worden om daar de ''Joodse staat'' te vestigen.

Het is cruciaal om de verbanden tussen zionisme en fascisme te begrijpen en zichtbaar te maken, en hun nieuwe uitingen te identificeren, om de gemeenschappelijke vijand van de volkeren van de wereld te herkennen.

De antifascistische internationale (AI)

Het is noodzakelijk een Antifascistische Internationale op te richten om de inspanningen van sociale en politieke bewegingen ter verdediging van volksdemocratie, sociale rechtvaardigheid en mensenrechten op wereldniveau te coördineren.

Dit collectieve front moet niet alleen het fascisme op politiek en ideologisch gebied en in de wijken bestrijden, maar ook de digitale ruimte en technologische hulpmiddelen gebruiken om informatiemanipulatie en de voortdurende multidimensionale psychologische oorlogsvoering tegen te gaan.

De Antifascistische Internationale als een ruimte van articulatie van antikapitalistische, anti-imperialistische, antikolonialistische, antipatriarchale en antiracistische strijd.

Consolideren van een gecoördineerd offensief dat de waarden van sociale rechtvaardigheid, vrede, soevereiniteit en zelfbeschikking van de volkeren bevordert.

Mondiale solidariteit

Het voorstel om een Antifascistische Internationale op te bouwen wil sectorale agenda’s, regionale en nationale afdelingen en meerdere wereldwijde solidariteitsnetwerken oprichten of ondersteunen om de heropleving van het fascisme het hoofd te bieden.

Dit veronderstelt een internationale ontwikkeling van strijdstrategieën met alle politieke, sociale, culturele, feministische en vakbondsorganisaties over de hele wereld.

Het begrip van dit digitale kapitalisme en zijn nieuwe vormen van uitbuiting van menselijke arbeid en kennis staat centraal. De ‘vrije tijd’ van gewone mensen is nu een nieuw gebied voor het onttrekken van meerwaarde.